Mijn eigen reis

Waarschijnlijk is een verhaal over hoogbegaafdheid, of alles wat daar direct of zijdelings mee te maken heeft, minder geloofwaardig wanneer de schrijver zich niet bekend maakt en op zijn minst iets vertelt over eigen ervaringen en persoonlijke overtuigingen. Dit verhaal is misschien wat lang, maar hopelijk interessant en het legt de basis voor de volgende verhalen.

De eerste spiegel

Ik was net een paar weken zestig toen ik met een totaal onbekende gast op een verjaardagsfeest in gesprek kwam. Al snel vroeg ze mij: "Zeker ook HB?" Het gebeurt niet vaak dat ik even geen antwoord heb, maar uiteindelijk zei ik: "Dat heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd." Alsof het een bekend spelletje voor haar was, begon ze op te sommen waarop ze haar observatie baseerde, terwijl binnenin mij talloze vragen opdringerig over elkaar heen buitelden. Is dit waar? Had ik dit kunnen weten? Waarom vraagt ze dit? Wat betekent dit voor mij? Hoe leg ik dit aan anderen uit? Dit kan toch niet kloppen? Terwijl mijn ogen de ogen van mijn vrouw zochten, die tegenover mij zat, zag ik al direct een deel van mijn vragen beantwoord. De voorbeelden die de onbekende gast achter elkaar opnoemde, betroffen wat ze het afgelopen half uur in en aan mij had waargenomen en mijn vrouw knikte glimlachend bij elk onderdeel.

Ontkenning

De maand daarna heb ik alles diepgaand onderzocht en ben ik het met goede onderbouwing gaan ontkennen. Humor en taalgrapjes? Dat zie ik bij veel meer mensen. Rustig een gezicht scannen? Doet niet iedereen dat? Zorgvuldig en rijk taalgebruik? Ja, ik hou van taal, maar dat zegt toch niets? Ik luister ook best makkelijk naar gezag, maar iedereen protesteert toch als je het er niet mee eens bent? Ik ben snel, maar anderen zijn sneller. Ik ben slim, maar zeker niet de slimste. Ik hou van complex, maar als ik het niet meer leuk vind, haak ik af. Ik heb wel eens gedacht dat ik hoogsensitief was, maar dat beschreef mij niet zo goed, dus dat ben ik ook al niet. Ik hou van creëren, maar ben echt niet zo creatief. En voor de zekerheid heb ik er met een goede vriend over gesproken, maar vond het lastig uit te leggen.

Verder lezen

Toch liet de vraag mij niet meer los. In het volgende verhaal vertel ik hoe die eerste ontkenning langzaam plaatsmaakte voor herkenning, en waarom ik steeds meer aanwijzingen begon te zien in mijn verleden.