Artikelen (kennisbank)

Abstractieniveau

De term

Abstractieniveau beschrijft hoe algemeen of concreet iemand een onderwerp voorstelt: als principe en groter patroon, of als specifieke gebeurtenis en uitvoerbaar detail.

Hetzelfde onderwerp, een ander gesprek

Twee mensen kunnen dezelfde woorden gebruiken en toch op verschillende niveaus communiceren. De één onderzoekt waarom iets bestaat, terwijl de ander wil weten wat er morgen precies moet gebeuren.

Abstractieniveau uitgewerkt

Een concrete beschrijving bewaart plaats, volgorde, omstandigheden en zichtbare details. Een abstracte beschrijving laat een deel daarvan weg en legt juist de centrale betekenis of het algemene patroon vast. Geen van beide is op zichzelf beter; zij beantwoorden verschillende vragen.

Waarom en hoe

Onderzoek naar construal levels laat zien dat abstracte representaties vooral stabiele, overkoepelende kenmerken bevatten, terwijl concrete representaties meer context en uitvoeringsinformatie vasthouden.1 Mensen kunnen tussen die niveaus schakelen, maar doen dat niet altijd op hetzelfde moment.

Een gesprek over beleid kan op hoog abstractieniveau gaan over waarden, doelen en systeemwerking. Op laag abstractieniveau gaat het over wie welke handeling uitvoert, wanneer dat gebeurt en wat ervoor nodig is. De vraag waarom trekt meestal omhoog; de vraag hoe brengt het gesprek omlaag.

Veel hoogbegaafde mensen gaan snel naar het bovenliggende principe. Zij willen eerst weten welk probleem werkelijk wordt opgelost en of de gekozen aanpak logisch uit het doel volgt. Een gesprekspartner kan dat ervaren als theoretiseren, terwijl de hoogbegaafde juist probeert latere uitvoeringsfouten te voorkomen.

Langs elkaar heen praten

Misverstanden ontstaan wanneer een antwoord op het ene niveau wordt beoordeeld als antwoord op het andere. Wie een visie bespreekt, ervaart een opsomming van details als afleiding. Wie vandaag iets moet uitvoeren, kan een beschouwing over principes als ontwijkend horen.

Ook woorden veranderen ongemerkt van betekenis. Met kwaliteit kan de één een fundamentele maatstaf bedoelen en de ander een controlelijst. De onenigheid lijkt inhoudelijk, terwijl eerst het niveau van spreken verschilt.

Het gebruikte niveau is bovendien niet alleen een persoonlijke voorkeur. Tijdsdruk, afstand en het doel van het gesprek sturen mee. Dezelfde persoon kan bij een toekomstvisie hoog abstraheren en bij een acuut probleem juist zeer concreet worden. Dat maakt etiketten als abstracte of concrete denker te eenvoudig.

Schakelen zonder het denken te verkleinen

Werkelijke aansluiting ontstaat niet door altijd concreter te spreken. Belangrijker is herkennen op welk niveau een uitspraak staat en zichtbaar maken wanneer wordt geschakeld. Een abstract inzicht krijgt draagkracht door ten minste één concrete consequentie; een praktisch voorstel wordt begrijpelijker wanneer het achterliggende doel helder is.

Voor hoogbegaafde volwassenen is dat vaak herkenbaarder dan het advies om minder diep te denken. Het probleem is niet noodzakelijk de hoogte van het abstractieniveau, maar het ontbreken van een gedeelde beweging tussen overzicht en detail.

1Psychologische afstand en abstractieniveau↗

Wat vond je van dit artikel?